Antwerp Eyespiration

Antwerp, Belgium - Eyespiration photo walk with Fotoclub Nieuw Ginneken

Next to Eyespiration photo walks in our own country, we also teach how to look at Life with Pure, Fresh Eyes abroad.  Artstudio23 Photographers Hans van Nunen and Melanie E. Rijkers guide you through the process of being in the moment with the use of photography.

Mindfulness without the woowoo, down to earth photo walks show you how to See with a different view. When you look at the world through the eyes of a child the world will never be dull, ugly or weird. Taking a photo tour with Artstudio23 will relief stress and prevend burnout. 

You can use your camera or smartphone, or even take 'mind pictures'. The photos in this blog were taken during the Antwerp ZIEN Anders Kijken photo walk in Belgium with the Fotoclub Nieuw Ginneken from Breda.

Eyespiration shows life as it is, subjects seen as they are. 

Struck by its beauty or remarkable appearance, in detail often, life is seen and photographed.

Fotoclub Nieuw Ginneken in Antwerp, Belgium

Polaroid Perfection

The charm of Polaroid photos, chemical stains and other 'errors'

In 2010 I (re)discovered my old Polaroid camera again. When cleaning out a cupboard I found my old photo gear case back, which I thought would be empty. It was a present from my husband, at that time boyfriend, when graduating Sint Lucas in Boxtel in 1992 and starting with fine art photography at St. Joost Academy in Breda. The case had contained a set of analog Pentax DSLR's, which were written off a decade before.

Inside was my old Spectra camera still. I recall I must have been using it now and then, as in my appartment, which I shared with roommate Ine, was a Polaroid of my boyfriend/hubby and me taped to the cupboard. After finding this original Polaroid camera again I was very eager to use it some more.

My first Polaroid: too cold to develope properly, always put it in your inside coat pocket when shooting in winter

The last still working original Polaroid Factory in Enschede (yes, the Netherlands) closed in 2008 and the last films they made had expiry date 2009. All over eBay I was able to buy more films, lucky me. After trying out my first Spectra film I went on a search for all sorts of possible instant film and cameras.

Impossible project so it seems, but it was fun. In the mean time a few fools with a big love for Polaroid teamed up to create a new instant film under the same name. I was a true Impossible Pioneer, and was happy to buy and try their new films. I bought a few more instant cameras and the next two years I found a lot of 'Instant Eyespiration'.

After a year or two the many flaws of old and new instant film, next to the high price per photo, made me quit my Pola experiment. Older films were becoming harder to get and the results of my experiment during the Breda Redhead Days 2011 were one more reason to stop using instant film regularly. The Polaroid series was the worst of all photo series I took that day, using 3 photo techniques on all models.

The old expired films were sometimes very, very bad in colour and contrast. This ofcourse can be very 'artistic' but started to annoy me at some point. There wasn't a true Black & White Impossible film available (yet) or even a Blue Tone B&W. I just got tired of sepia. The old true B&W film came out all grey, with no contrast. But for those of you who love Polaroid's (im)perfection, here's more of my work. It was fun while it lasted!

Portretfotograaf Melanie Rijkers vertelt

door Marieke Horward studente aan de School voor Fotografie

Wat mij erg aanspreekt is kunstzinnige fotografie (abstracte foto’s van voorwerpen / omgeving /) en portretten van mensen die de persoon achter de “buitenkant” laten zien. Dit zie ik ook in het werk van Melanie E. Rijkers; de portretten die zij maakt zijn niet mooi omdat de persoon mooi is maar omdat ze laten zien wie de persoon is en omdat mens en omgeving een geheel vormen; kleuraccenten van bijvoorbeeld kleding die terugkomen in de omgeving, de geportretteerde die deel uit maakt van het lijnen- en vlakkenspel van de omgeving. Hele bijzondere foto’s waar je naar blijft kijken.

Ik stelde Melanie de vraag op welk moment en waardoor de gedachte ontstond om fotograaf te willen worden en hoe ze ontdekte welke richting ze op wilde met fotografie. Volgens Melanie is ze pas laat fotograaf geworden. Ze wilde heel lang de grafische wereld in, ontwerper worden omdat ze goed kon tekenen en schilderen. Tijdens het studeren aan het Sint Lucas te Boxtel en de stage kwam ze erachter dat hele dagen achter de computer werken (wat bij fotografie toen nog niet was) haar tegen stond. Ze merkte dat ze sneller beeldend kon handelen met een camera dan met een kwast of potlood. Na het behalen van het diploma Reclame- en Presentatietechnieken koos Melanie er daarom voor om naar de St. Joost Academie te Breda te gaan om het vakdiploma in de Autonome Fotografie te halen. Tijdens deze opleiding maakte ze kennis met de verschillende fotografierichtingen.

Verhalenverteller
Ze ontdekte al snel dat journalistieke fotografie niet haar ding was, al waardeerde ze wel het werk van NRC fotojournalist Rien Zilvold (een van haar docenten op de academie) omdat hij anders naar de wereld keek. Dit mist Melanie bij veel andere fotografen die in haar ogen commercieel werken en foto’s maken die de mensen laten zien wat ze willen zien. Melanie noemt zichzelf meer een een storyteller, een fotografie wijze ook wel bekend als 'Slow Journalism'. Ze houdt ervan de verhalen van mensen vast te leggen, te vertellen.

De portretten die Melanie maakt zijn heel kunstzinnig; de personen vormen een geheel met de omgeving, zowel qua kleur als vorm. Ik vroeg Melanie hoe ze daar naartoe werkt; of ze van tevoren de plaats bedenkt waar de persoon kan staan of dat het beeld ontstaat als ze op de locatie is. Melanie vertelde dat ze meestal vanuit het ‘niks’ werkt en ter plekke bekijkt en ziet hoe ze de persoon op de foto wilt zetten. Bij sommige projecten denkt ze er wel over na, maar dan zijn de foto’s niet in reportagevorm maar gemaakt in de studio, bijvoorbeeld de portretten Rood-Op-Rood en PUUR, Trotse tienermoeders.

Rood-Op-Rood

Haar werk bestaat uit heel verschillende projecten. De opdrachtgevers zijn veelal bedrijven die de ‘doorsnee’ fotografie niet meer willen. Daarbij werkt ze vanuit de vraag van de opdrachtgever. Veel projecten zijn vrij werk, zonder een opdrachtgever, al mixen deze wel steeds vaker. Zo boekte Simavi haar om voor Millenium Development Goal nr. 5 te fotograferen (het verbeteren van de gezondheid van moeders en zwangeren en het voorkomen van moedersterfte in derdewereldlanden) waarbij ze zwangeren vanuit een hoogwerker fotografeerde; een stukje kunst met commercie / een goed doel verenigd.

Ik vroeg Melanie hoe zij zelf naar haar werk kijkt en wanneer een foto voor haar gevoel goed is. Melanie gaf aan dat ze mensen wilt leren de wereld (beter) te bekijken. Velen kijken, maar zien niet(s). Hierin wil ze mensen inspireren en sinds een paar jaar weet ze dat dit vooral haar taak is; haast als coach mensen wijzen op het goede. De positieve energie die uit fotografie komt gebruiken.
Wanneer een foto deze energie laat voelen, is de foto in haar ogen goed.

Volgens Melanie zegt kwaliteit tegenwoordig niets meer, visie des te meer. Omdat veel mensen hun visie niet goed kunnen ontwikkelen door gebrek aan inzicht wil Melanie hierin helpen zodat men (na het volgen van bijvoorbeeld een workshop) ineens heel anders tegen de wereld aankijkt en vooral het mooie en het goede ziet. Het uitwerken van hoe haar visie met nog veel meer mensen te delen is, is nu haar meest recente doel.

Dit interview heeft me laten zien dat het heel belangrijk is om vooraf te bedenken wat het doel is van de foto; wat wil je met je foto laten zien / vertellen/? Ook het weergeven van wie de persoon is, welk verhaal de persoon vertelt en hoe je mens en omgeving een geheel kan laten vormen vind ik belangrijk. Hierin wil ik me verder ontwikkelen; ontdekken wat ik anderen wil laten zien en leren hoe ik dat kan bereiken. Het beheersen van techniek speelt hierin ook een belangrijke rol wat betekent dat ik me hierin nog meer wil verdiepen, o.a. door het volgen van deze opleiding, het lezen van vakbladen, het kijken naar het werk van fotografen (en indien mogelijk met hen in gesprek gaan) en het volgen van cursussen/workshops.

Interview Melanie E. Rijkers - door Marieke Horward

PUUR. Trotse tienermoeders, Engelse versie. Te bestellen als e-book en als gedrukte versie.

Dit project vertelt over de keuze die je maakt als jonge moeder (16-21 jaar oud) en dat je daar trots op mag zijn. De portretten zijn 100% Photoshopvrij en tonen de jonge vrouwen naakt, zwanger of met kind in al hun kwetsbaarheid en puurheid.
RESPECT.





Volgend jaar, in september 2016, werkt Melanie 20 jaar als zelfstandig fotograaf.

Simavi en meer dan 100 zwangeren steunen in 2010 het 5e Millenium Doel van de VN - STOP Materrnal Mortality

History & Flowers

History & Flowers Fine Art

Commissioned art work 'Belcrum' 3 pieces of 585x205 cm.
Mauritsstaete, van Rijckevorselstraat - Breda, the Netherlands.

Get your own digital design from € 750,- ex. VAT and printing.

New location!

Artstudio23, Speelhuislaan 173-B, Breda, the Netherlands. First floor, unit A101 of the Backer & Rueb (old) factory. Love our new location, and I'd like to share this white picture as we had early snow in EU all around.

On the move

Last few times we can watch beautiful sunsets (reflection in de window)...as we are moving to another location!

We are moving to the Backer & Rueb (old factory) building, Speelhuislaan 173 B, unitA101 in Breda, the Netherlands. Will post some awsome photos of the location soon, and wish the new renters good luck in our light and spacious studio!